انتخاب نشستن در فضای بازمستلزم ایجاد تعادل بین دید زیبایی شناختی با واقعیت های فضایی و ارگونومیکی سفت و سخت است. تعیین نیمرخ صندلی اشتباه - چه برای یک پاسیو مسکونی یا یک تراس تجاری - منجر به میزهای تنگ، محدودیت حرکت مهمان، آسیب دیدن پیش بند میز یا ناراحتی فیزیکی در طول استفاده طولانی می شود. شما به صندلی هایی نیاز دارید که متناسب به نظر برسد و در عین حال در محیط مورد نظر خود بی عیب و نقص عمل کند. ما می بینیم که پروژه ها دائماً شکست می خورند زیرا خریداران نگاه را به اندازه گیری ترخیص کالا در اولویت قرار می دهند. صندلیای که در یک نمایشگاه عالی به نظر میرسد، اگر مهمانان را روی میز گیر کند، میتواند به راحتی یک تجربه غذاخوری را خراب کند. این راهنما یک چارچوب ارزیابی فنی برای مقایسه پیکربندیهای مسلح و بدون بازو ارائه میکند. ما الزامات فضایی، مبادلات ارگونومیک، پشیمانی مشترک خریداران و ملاحظات مادی را ارزیابی می کنیم. با درک این پویایی های مکانیکی و فضایی، از چیدمان مبلمان با کارایی بالا اطمینان حاصل می کنید که تجربه غذاخوری را بهبود می بخشد و متراژ مربع موجود شما را به حداکثر می رساند.
ظرفیت در مقابل مبادله راحتی: طرحهای بدون بازو، تراکم و قابلیت دسترسی به صندلی را به حداکثر میرسانند، در حالی که پیکربندیهای مسلح، راحتی طولانیمدت صندلی، تکیهگاه تکیه و حضور ساختاری را در اولویت قرار میدهند.
شامل بودن ارگونومیک: یک صندلی غذاخوری بدون بازو در فضای باز تنوع بیشتری را در انواع بدن (به ویژه باسن پهن تر) در خود جای می دهد، در حالی که تکیه گاه دست ها اهرم لازم را برای مهمانانی با محدودیت های حرکتی فراهم می کند.
ضرورت ترخیص: صندلی های مسلح خطر بحرانی برخورد پیش بند میز را معرفی می کنند. اندازهگیری دقیق ارتفاع تکیهگاه در برابر فاصله میز، مرحلهای غیرقابل مذاکره در فرآیند خرید است.
اختلاط استراتژیک: چیدمانهای با کارایی بالا، بهویژه در محیطهای تجاری، اغلب از یک رویکرد ترکیبی استفاده میکنند - قرار دادن یک صندلی راحتی در فضای باز در سر میز برای احساسی لوکس و انواع بدون بازو در امتداد طرفین برای بهینهسازی سلسلهمراتب زیبایی شناختی.
تعریف معیارهای موفقیت برای تنظیم غذاخوری در فضای باز
محدودیت های فضایی و ردپای جدول
قبل از انتخاب هر نمایه صندلی، باید محدودیت های مکانی دقیق خود را محاسبه کنید. با اندازه گیری کل متراژ مربع موجود در پاسیو یا عرشه غذاخوری خود شروع کنید. از این مجموع، مسیرهای گردش مورد نیاز را کم کنید. شما به حداقل 36 اینچ فاصله از پشت مهمانان نشسته نیاز دارید تا به دیگران اجازه دهید به راحتی از کنار آنها عبور کنند. اگر فضای شما با یک منطقه پر رفت و آمد، یک گودال آتش نشانی یا لبه استخر همسایه است، این فاصله را به 42 یا حتی 48 اینچ افزایش دهید.
این پروتکل اندازه گیری دقیق را برای تعیین ظرفیت واقعی صندلی خود دنبال کنید:
طول و عرض کل سطح پاسیو قابل استفاده را اندازه گیری کنید.
36 اینچ از تمام اضلاع که نیاز به پیاده روی پشت صندلی دارند کم کنید.
ردپای مرکزی باقی مانده را به عنوان حداکثر منطقه مجاز میز و صندلی خود مشخص کنید.
فاصله بین پایه های داخلی میز را اندازه گیری کنید تا مشخص کنید چه تعداد صندلی در هر طرف مناسب است.
شکل میز و جای پاهای خود را ارزیابی کنید. طراحی ساختاری میز تعیین می کند که چند صندلی می توانند به صورت فیزیکی زیر سطح قرار گیرند. پایه پایه حداکثر انعطاف پذیری را فراهم می کند و به شما امکان می دهد صندلی ها را بدون برخورد به تیرهای گوشه به داخل بلغزانید. برعکس، میزهایی با پایه های گوشه ضخیم، محیط قابل استفاده را محدود می کنند. اگر فاصله بین پاها 72 اینچ باشد، بدون توجه به طول کلی میز، نمی توانید سه صندلی پهن 25 اینچی را در امتداد آن طرف قرار دهید. شما باید عرض فیزیکی صندلی به اضافه فاصله لازم بین هر صندلی را در نظر بگیرید.
جمعیت شناسی مهمان و مدت زمان استفاده
شما باید مورد استفاده اولیه برای منطقه غذاخوری خود را ارزیابی کنید. یک محیط کافه با چرخش سریع نسبت به یک پاسیو مسکونی طراحی شده برای وعده های غذایی طولانی مدت، به صندلی های متفاوتی نیاز دارد. اگر مهمانان معمولا کمتر از 45 دقیقه بنشینند، مینیمالیسم ساختاری به خوبی کار می کند. با این حال، اگر از مهمانان انتظار دارید ساعتها معطل بمانند، شراب بنوشند و با هم صحبت کنند، حمایت از بالاتنه عامل اصلی جلوگیری از خستگی میشود.
نیازهای فیزیکی بیشترین کاربران خود را در نظر بگیرید. مهمانان مسن معمولاً به کمک ایستاده نیاز دارند که دستههای بازو ارائه میکنند. آنها از بازوها برای تحمل وزن بدن خود هنگام پایین آمدن یا بلند شدن از صندلی استفاده می کنند. از سوی دیگر، انواع بدنههای متنوع نیاز به صندلیهای پهنتر و بدون محدودیت دارند. یک صندلی باریک با بازوهای سفت، برای مهمانانی که باسن پهنتری دارند، بسیار ناراحت کننده و احساس نیشگون گرفتن ایجاد میکند. درک اینکه چه کسی از فضا استفاده خواهد کرد تعیین می کند که کدام ویژگی های ارگونومیک را در اولویت قرار دهید.
موردی برای صندلی راحتی در فضای باز: راحتی و حضور
مزایای ارگونومیک و پشتیبانی وضعیت بدن
دسته های بازو به طور اساسی نحوه تعامل بدن انسان با صندلی را تغییر می دهند. آنها وزن بازوها را تحمل می کنند، که مستقیماً فشار روی شانه ها و ستون فقرات گردنی را در طول نشستن طولانی مدت کاهش می دهد. وقتی بیش از یک ساعت می نشینید، بدن شما به طور طبیعی به دنبال راه هایی برای تخلیه تنش عضلانی است. یک صندلی راحتی در فضای باز پشتیبانی ساختاری لازم را برای تسهیل این آرامش فراهم می کند.
فراتر از راحتی ایستا، دسته های بازو یک مزیت بیومکانیکی متمایز ارائه می دهند. مهمانان هنگام انتقال بین نشستن و ایستادن از آنها به عنوان نقاط اهرمی استفاده می کنند. این ویژگی برای کاربران دارای تحرک محدود یا درد مفاصل بسیار ارزشمند است. بعلاوه، دسته های بازو به مهمانان اجازه می دهد تا وزن خود را به صورت جانبی جابجا کنند. آنها می توانند به یک طرف خم شوند، به آرنج خود استراحت دهند و مدت طولانی پس از پایان غذا به راحتی استراحت کنند. این انعطاف پذیری وضعیتی، طول عمر مفید منطقه غذاخوری را تا عصر افزایش می دهد.
وزن بصری و لنگر انداختن فضایی
از منظر طراحی، صندلی های مسلح دارای حضور معماری قابل توجهی هستند. آنها میزهای ناهارخوری بزرگ و سنگین را لنگر می اندازند که در غیر این صورت ممکن است صندلی های ظریف را تحت تأثیر قرار دهند. یک میز بزرگ چوب ساج یا بتونی به صندلی هایی با وزن بصری کافی برای تعادل ترکیب نیاز دارد. صندلی های راحتی فضای منفی اطراف میز را پر می کنند و زیبایی منسجم و پایه ای ایجاد می کنند.
این نمایه از زیبایی شناسی سنتی میز نیز پشتیبانی می کند. قرار دادن صندلی های مسلح در انتهای یک میز مستطیل شکل، سلسله مراتب بصری واضحی را ایجاد می کند. حسی رسمی و لوکس را به فضا القا می کند. عرض افزوده شده و پیچیدگی ساختاری بازوها نشان دهنده راحتی و وضعیت است و باعث می شود که چیدمان غذاخوری عمدی و پیشرفته به نظر برسد.
محدودیت ها: فاصله و خالی کردن جدول
اشکال اصلی صندلی های مسلح افزایش ردپای جانبی است. این صندلی ها معمولاً به عرض 24 تا 30 اینچ برای هر صندلی نیاز دارند. این عرض اضافی تعداد مهمانانی را که می توانید در اطراف یک میز استاندارد قرار دهید به شدت کاهش می دهد. اگر هدف شما به حداکثر رساندن ظرفیت است، پروفایل های مسلح علیه شما کار می کنند.
علاوه بر این، صندلی های مسلح حرکت جانبی را محدود می کنند. مهمانان نمی توانند به راحتی از کنار میز بیرون بیایند. آنها باید صندلی را به طور کامل به عقب فشار دهند تا خارج شوند. این به فضای بیشتری در پشت صندلی نیاز دارد. شما همچنین با محدودیت صندلی باریک روبرو هستید. صندلیهای با طراحی ضعیف اغلب دارای عرض صندلی استاندارد هستند که توسط بازوهای سفت محصور شده است. این پیکربندی برای مهمانانی که باسن پهنتری دارند، محدودکننده و ناخوشایند است و به طور بالقوه باعث ناراحتی و خجالت میشود.
کیس برای صندلی غذاخوری بدون بازو در فضای باز: انعطاف پذیری و تراکم
به حداکثر رساندن ظرفیت صندلی در هر فوت مربع
هنگامی که فضا کم است، پروفیل های بدون بازو کارآمدترین راه حل را ارائه می دهند. عدم وجود تکیه گاه به صندلی ها اجازه می دهد تا خیلی نزدیک به هم بنشینند. شما معمولاً تنها به 20 تا 24 اینچ فضای خطی برای هر صندلی نیاز دارید. این فاصله تنگتر به شما امکان میدهد یک یا دو صندلی اضافی را در کنارههای یک میز مستطیلی بفشارید و ظرفیت میزبانی خود را بدون ارتقا به میز بزرگتر به حداکثر برسانید.
این مزیت ردپایی با میزهای گرد یا میزهایی که دارای پایههای پایه مانع هستند، آشکارتر میشود. فضای جانبی اطراف یک منحنی همیشه برتر است. پروفیل بدون بازو از برخورد صندلی ها به یکدیگر در هنگام فشار دادن جلوگیری می کند. محیط را تمیز نگه می دارد و به مهمانان اجازه می دهد تا بدون تداخل ساختاری در منحنی میز حرکت کنند.
فراگیری و نزدیک شدن
یک صندلی غذاخوری بدون بازو در فضای باز تجربه نشستن بسیار فراگیر را ارائه می دهد. بدون موانع جانبی سفت و سخت، پانل صندلی تنوع بسیار گستردهتری در انواع بدنه را در خود جای میدهد. مهمانانی که باسن پهنتری دارند، میتوانند به راحتی بنشینند بدون اینکه احساس نیشگون گرفتن یا محدود شدن کنند. این طراحی باز همچنین به کاربران این امکان را می دهد که به صورت زاویه دار بنشینند، به راحتی بچرخند تا با فرد کناری خود صحبت کنند یا پاهای خود را بدون محدودیت روی هم بگذارند.
از نظر بصری، صندلیهای بدون بازو زیبایی سبکتر و جادارتری ایجاد میکنند. آنها خطوط دید در سراسر پاسیو را مسدود نمی کنند. این شفافیت مانع از به هم ریختگی عرشه ها یا بالکن های کوچکتر می شود. شبح ساده با پس زمینه ترکیب می شود و به سطح میز یا منظره اطراف اجازه می دهد تا به عنوان نقطه کانونی فضا عمل کند.
محدودیت ها: کاهش پشتیبانی برای نشستن طولانی مدت
معاوضه برای این انعطاف پذیری کاهش راحتی طولانی مدت است. فقدان تکیه گاه بالاتنه و تکیه دادن باعث تسریع خستگی در طول جلسات ناهار خوری طولانی می شود. مهمانان به جز سطح میز جایی برای استراحت دادن به آرنج خود ندارند، که می تواند به مرور زمان منجر به خمیدگی یا کشیدگی کمر شود. اگر مجالس شما به طور معمول به رویدادهای سه ساعته کشیده می شود، صندلی های بدون بازو ممکن است مهمانان را احساس بی قراری کنند.
ناهماهنگی های زیبایی شناختی نیز یک خطر است. اگر صندلی های ظریف و بدون بازو را با یک میز ناهارخوری بسیار حجیم و ضخیم جفت کنید، چیدمان نامتناسب به نظر می رسد. صندلی ها ممکن است از نظر بصری کم یا ناکافی به نظر برسند و ساختار سنگین میز را ثابت نکنند.
انتخاب متریال: تاثیر بر نمایه و دوام صندلی
گزینه های صندلی ناهار خوری آلومینیومی
فریم های فلزی هم وزن و هم مشخصات بصری صندلی را تعیین می کنند. شما معمولا بین آلومینیوم اکسترود شده و ریخته گری انتخاب می کنید. آلومینیوم اکسترود شده توخالی است و باعث می شود که وزن آن فوق العاده سبک باشد و جابجایی آن آسان باشد. آلومینیوم ریختهگری جامد است، در قالبها ریخته میشود و منجر به طرحهای سنگینتر و اغلب پرآذینتر میشود. هر دو استحکام ساختاری استثنایی را بدون دردسرهای تعمیر و نگهداری چوب ارائه می دهند.
یک صندلی ناهار خوری آلومینیومی در محیط های مدرن برتری دارد زیرا استحکام مواد اجازه می دهد تا پروفیل های بدون بازو بسیار باریک را ایجاد کنید. سازندگان می توانند دسته های نازک و سالمی را مهندسی کنند که فضای صندلی را به حداکثر برساند و در عین حال زیبایی براقی را حفظ کند. آلومینیوم پیچ و تاب نمیخورد یا ترک نمیخورد، و این اطمینان را میدهد که پروفیل باریک در طول سالها استفاده کاملاً در یک راستا باقی میماند.
طرح های صندلی غذاخوری طناب دار
مواد بافته شده بافت و راحتی لمسی را به فضای ناهارخوری وارد می کنند. در طرح های مدرن از طناب دریایی یا حصیری مصنوعی استفاده می شود که دور یک قاب فلزی پیچیده شده است. این مواد تنفس عالی را ارائه می دهند و از تجمع گرما روی صندلی و پشتی در ماه های اوج تابستان جلوگیری می کنند. تسلیم جزئی طناب نیز با پشت کاربر مطابقت دارد و راحتی را بدون نیاز به بالشتک های ضخیم افزایش می دهد.
با این حال، مواد بافته شده بر عرض کلی و حجم بصری صندلی تأثیر می گذارد. الف صندلی ناهار خوری طناب به یک قاب کمی عریض تر برای تطبیق با فرآیند بافت نیاز دارد. خود طناب به ساق پاها و بازوها می افزاید. هنگام ارزیابی طرح های طناب مسلح در مقابل بدون بازو، به یاد داشته باشید که بازوهای بافته شده فضای جانبی بیشتری را نسبت به جایگزین های فلزی براق مصرف می کنند. شما باید این حجم اضافه شده را در محاسبات ظرفیت خود در نظر بگیرید.
نوع مواد
نمایه بصری
سطح نگهداری
بهترین برنامه
آلومینیوم با روکش پودری
فوق العاده باریک، مدرن، سفت و سخت
کم (پاک کردن)
تجاری پرتردد، مسکونی مدرن
طناب درجه دریایی
بافت، قاب کمی پهن تر
متوسط (به تمیز کردن عمیق گهگاهی نیاز دارد)
استراحت گسترده، محیط های ساحلی
مقاومت در برابر آب و هوا و نگهداری
انتخاب مواد به طور مستقیم پروتکل تعمیر و نگهداری شما را تعیین می کند. آلومینیوم نیاز به تعمیر و نگهداری تقریباً صفر دارد. روکش های پودری بدون دردسر در برابر زنگ زدگی و تخریب UV مقاومت می کنند. شما به سادگی آنها را با آب و صابون ملایم پاک کنید. طناب و حصیری مصنوعی نیاز به مراقبت کمی دارند تا از تجمع کثیفی در شکاف های بافت جلوگیری شود. در حالی که طناب درجه دریایی در برابر محو شدن و پوسیدگی اشعه ماوراء بنفش مقاوم است، خشک شدن آن پس از باران شدید در مقایسه با سطح صاف فلزی یا رزین زمان بیشتری می برد. هنگام انتخاب مواد صندلی، همیشه تمایل خود را برای تمیز کردن فصلی ارزیابی کنید.
ملاحظات تجاری در مقابل مسکونی
تامین منابع صندلی رستوران در فضای باز
محیط های تجاری نیازمند استانداردهای عملکردی دقیق هستند. الف صندلی فضای باز رستوران باید در برابر استفاده زیاد، کشیدن مداوم روی بتن و سرویس بهداشتی مکرر مقاومت کند. شما باید به دنبال گواهینامه های تست BIFMA باشید که ظرفیت وزنی و یکپارچگی ساختار قاب را در استفاده های تجاری سنگین تأیید می کند.
پشتهپذیری یک نیاز عملیاتی حیاتی برای فضاهای مهماننوازی است. کارکنان باید هر روز پاسیو را برای امنیت و نظافت خراب کنند. صندلیهای بدون بازو معمولاً محکمتر و بالاتر قرار میگیرند و فضای ذخیرهسازی مورد نیاز را به حداقل میرسانند. صندلیهای مسلح گاهی اوقات میتوانند روی هم چیده شوند، اما بازوها شکافهای بزرگتری را بین قابهای روی هم ایجاد میکنند و ارتفاع پشته را محدود میکنند و فضای بیشتری را مصرف میکنند.
علاوه بر این، فضاهای تجاری باید به انطباق ADA توجه کنند. شما باید گزینه های نشستن در دسترس را برای مهمانان دارای معلولیت فراهم کنید. این اغلب به ابعاد خاص تکیه گاه، ظرفیت وزن قوی و قاب های ثابت نیاز دارد که وقتی مهمان از بازوها برای اهرم استفاده می کند، خم نمی شود. ترکیبی از صندلی های راحتی در دسترس و صندلی های بدون بازو با تراکم بالا معمولا بهترین تعادل عملیاتی را فراهم می کند.
بهینه سازی پاسیو مسکونی
در محیط های مسکونی، آزادی بیشتری برای اولویت دادن به زیبایی شناسی بر کارایی عملیاتی دقیق دارید. یک چارچوب بسیار مؤثر شامل ترکیب سبکها برای متعادل کردن تجملات و ظرفیت است. شما صندلیهای میزبان مسلح را در سر میز قرار میدهید تا فضا را لنگر بیاندازید و راحتی عالی را فراهم کنید. سپس کنارهها را با صندلیهای بدون بازو منطبق بچینید تا تعداد صندلیهای خود را به حداکثر برسانید و خطوط دید را باز نگه دارید.
همچنین باید کاربردهای ثانویه مبلمان را در نظر بگیرید. یک صندلی راحتی در فضای باز بسیار کاربردی می تواند به راحتی از میز ناهار خوری دور شود. هنگام میزبانی از گروههای بزرگتر، میتوانید آن را به یک فضای استراحت جداگانه یا اطراف یک آتشدان بکشید. صندلی های بدون بازو، در حالی که برای تراکم غذاخوری عالی هستند، اغلب زمانی که در یک چیدمان استراحت جدا شده باشند، ظاهری نامناسب به نظر می رسند. خرید خود را بر اساس چگونگی جریان مبلمان در کل فضای زندگی در فضای باز برنامه ریزی کنید.
خطرات پیاده سازی و کاهش
خریدار معمولی پشیمان است که از آن اجتناب کند
بیشترین پشیمانی خریداران مربوط به خرید صندلی های راحتی است که خیلی باریک هستند. خریداران شیفته طراحی شیک می شوند، فقط متوجه می شوند که بازوهای فلزی یا چوبی سفت و سخت در ران مهمانان خود فرو می روند. این باعث بیگانگی کاربرانی می شود که نیاز به صندلی پهن تر دارند. همیشه عرض داخلی صندلی -فاصله بین دستهها- نه فقط عرض کلی بیرونی را بررسی کنید.
برعکس، خریداران اغلب از انتخاب صندلی های بدون بازو برای محیط هایی که انتظار می رود مهمانان در آن معطل شوند، پشیمان می شوند. اگر مهمانی های شام طولانی را میزبانی می کنید، صندلی های بدون بازو منجر به شکایت از خستگی و ناراحتی کمر می شوند. میهمانان در نهایت به شدت به میز تکیه می دهند یا خمیده می شوند. مشخصات صندلی را با مدت زمان واقعی رویداد مطابقت دهید، نه فقط با دید زیبایی شناختی.
تله 'پیش بند'
پیش بند میز نوار عمودی از چوب یا فلز است که در زیر میز قرار می گیرد و پایه ها را به هم متصل می کند و پشتیبانی ساختاری را فراهم می کند. این پیش بند فاصله عمودی موجود برای قرار دادن صندلی ها را کاهش می دهد. نادیده گرفتن اندازه گیری پیش بند یک خطای برنامه ریزی فاجعه بار است.
شما باید یک پروتکل اندازه گیری دقیق را دنبال کنید. فاصله زمین تا پایین ترین نقطه پیش بند میز را اندازه بگیرید. بالاترین نقطه تکیه گاه صندلی شما باید حداقل 1.5 تا 2 اینچ کمتر از اندازه پیش بند باشد. اگر بازوها خیلی بالا باشند، صندلی ناهار خوری در فضای باز به پیش بند برخورد می کند و باعث خراشیدن قسمت می شود و مهمانان مجبور می شوند به طرز ناخوشایندی دور از بشقاب هایشان بنشینند.
متریک ارزیابی
پیکربندی مسلح
پیکربندی بدون بازو
فضای مورد نیاز برای هر صندلی
24-30 اینچ
20-24 اینچ
ریسک پیش بند میز
بالا (نیاز به اندازه گیری دقیق فاصله دارد)
صفر (اسلاید در زیر هر ارتفاع جدول)
پشتیبانی ارگونومیک
عالی برای اهرم نشستن و ایستادن طولانی مدت
حداقل پشتیبانی از قسمت بالایی بدن؛ خستگی سریعتر
وزن بصری
سنگین؛ میزهای بزرگ را به طور موثر لنگر می اندازد
نور؛ خطوط دید را در فضاهای کوچک باز نگه می دارد
مقاومت در برابر باد و توزیع وزن
عوامل محیطی نقش زیادی در انتخاب صندلی دارند. صندلیهای سبک وزن بدون بازو - بهویژه آنهایی که از آلومینیوم اکسترود شده یا رزین نازک ساخته شدهاند، در محیطهای با باد شدید خطر زیادی برای واژگون شدن یا دمیدن در سراسر پاسیو دارند. فقدان جرم و نمای باز آنها را در برابر وزش ها آسیب پذیر می کند.
صندلی های سنگین تر و پهن تر مقاومت بهتری در برابر باد دارند. مواد اضافه شده در بازوها وزن کلی را افزایش می دهد و حالت پهن تر مرکز ثقل را پایین می آورد. اگر پاسیو شما در یک بالکن بلند یا یک ملک ساحلی بادخیز قرار دارد، باید وزن قاب و ثبات ساختاری را بر تراکم سبک اولویت دهید.
سازگاری با ذخیره سازی و پوشش زمستانی
تدارکات خارج از فصل اغلب خریداران را غافلگیر می کند. شما باید فضای ذخیره سازی مورد نیاز برای صندلی خود را محاسبه کنید. صندلی های راحتی که روی هم چیده نمی شوند مقدار زیادی از فضای گاراژ یا سوله را مصرف می کنند. صندلیهای بدون بازو با چگالی بالا میتوانند یک ست ناهارخوری هشت نفره را در یک جای عمودی متراکم کنند.
اگر قصد دارید مبلمان را بیرون بگذارید، سازگاری با روکش را در نظر بگیرید. روکش های محافظ استاندارد به راحتی بر روی پشته ای از صندلی های بدون بازو قرار می گیرند. پیدا کردن یک روکش منفرد به اندازه کافی بزرگ برای پوشاندن روی یک میز عظیم که با صندلی های غیر انباشته احاطه شده است دشوار و گران است. شما اغلب مجبور هستید برای هر صندلی مسلح روکش های جداگانه بخرید و زمان نگهداری و هزینه های لوازم جانبی خود را افزایش دهید.
نتیجه گیری
فاصله میز خود را از زمین تا پایین ترین نقطه پیش بند اندازه گیری کنید تا فوراً ارتفاع بازوهای ناسازگار را رد کنید.
حداکثر ظرفیت صندلی مورد نیاز خود را مشخص کنید و آن را با اینچ خطی موجود در محیط میز خود ترسیم کنید.
دموگرافیک کاربر اصلی خود را ارزیابی کنید تا مشخص کنید که آیا فراگیری عرض لگن یا اهرم ایستاده اولویت ارگونومیک بالاتری دارد یا خیر.
برای ارزیابی راحتی لمسی و نیازهای تعمیر و نگهداری، نمونههای مواد را برای تکمیل آلومینیوم یا طناب درخواست کنید.
در صورت تجهیز یک طرح تجاری برای اطمینان از انطباق ADA و جریان ترافیک بهینه، با یک متخصص برنامه ریزی فضا مشورت کنید.
سوالات متداول
س: بین صندلی های غذاخوری در فضای باز چقدر باید فاصله باشد؟
پاسخ: شما باید حداقل 6 اینچ فاصله بین صندلی ها بگذارید تا از برخورد آرنج جلوگیری کنید و به مهمانان اجازه دهید به راحتی صندلی های خود را بیرون بکشند. بسته به اینکه صندلی ها بازو دارند، باید در مجموع 24 تا 30 اینچ از عرض میز خطی برای هر مهمان اختصاص دهید.
س: آیا می توانید صندلی های راحتی و صندلی های بدون بازو را در یک میز در فضای باز مخلوط کنید؟
ج: بله. قرار دادن صندلی های راحتی در سر یک میز مستطیل شکل برای ایجاد حسی مجلل و لنگر، یک روش استاندارد طراحی است. سپس صندلی های بدون بازو را در امتداد دو طرف قرار دهید تا ظرفیت صندلی را به حداکثر برسانید و خطوط بصری تمیزی را حفظ کنید.
س: ارتفاع استاندارد بازو برای یک صندلی غذاخوری در فضای باز چقدر است؟
A: ارتفاع معمولی بازو از 24 تا 28 اینچ از سطح زمین متغیر است. شما باید این ارتفاع را با پیش بند میز خود اندازه بگیرید. تکیه گاه باید حداقل 1.5 تا 2 اینچ پایین تر از پیش بند قرار گیرد تا اطمینان حاصل شود که صندلی به طور کامل جمع می شود.
س: آیا صندلی های بدون بازو برای پاسیوهای کوچک بهتر است؟
ج: بله. صندلیهای بدون بازو دارای ردپایی باریکتر و وزن بصری سبکتر هستند. آنها خطوط دید را مسدود نمی کنند، و از به هم ریختگی فضاهای کوچک جلوگیری می کنند. توانایی آنها برای قرار گرفتن کامل زیر تقریباً هر میزی، آنها را برای بالکن های تنگ و عرشه های فشرده ایده آل می کند.
س: کدام مواد برای صندلی رستوران در فضای باز بهتر است؟
پاسخ: آلومینیوم با پوشش پودری و رزین مصنوعی بهترین انتخاب برای محیط های تجاری است. این مواد دوام بالایی دارند، در برابر زنگ زدگی و آسیب اشعه ماوراء بنفش مقاوم هستند، در برابر سرویس بهداشتی مکرر مقاومت می کنند و به اندازه کافی سبک هستند که امکان انباشتن آسان روزانه توسط کارکنان را فراهم می کند.
س: آیا صندلی های راحتی در فضای باز برای ذخیره سازی زمستانی روی هم قرار می گیرند؟
پاسخ: برخی از طرحهای مسلح مدرن روی هم چیده میشوند، اما معمولاً به فضای ذخیرهسازی بزرگتری نسبت به مشابههای بدون بازو نیاز دارند. بازوها بین قابها فاصله ایجاد میکنند، که باعث میشود ارتفاع آنها روی هم قرار گیرند و فضای عمودی و جانبی بیشتری را در فضای ذخیرهسازی شما مصرف میکند.
شرکت مبل فوشان یران با مسئولیت محدود که در فوشان گوانگدونگ واقع شده است. این یک کارخانه سنتی مبلمان در فضای باز است که توسعه، طراحی، ساخت و فروش را ادغام می کند.
